Het is vandaag de dag van de arbeid, dus alle winkels zijn dicht op een paar kleine buurtsupertjes na! Gelukkig zijn de restaurants en cafés wel open. In ons hotel is een eetzaal, maar die is leeg en donker. We kunnen wel ontbijten bij een café aan de overkant van de straat. We zien en spreken het echtpaar uit Singapore weer.
We beginnen onze wandeling met een steile klim omhoog door het stadje. Er komt geen eind aan. H doet het moeiteloos, die heeft al meer dan 450 km achter de rug, maar ik hijg en puf en heb moeite om door te lopen. Later lopen we in een bos nog verder omhoog en uiteindelijk ook weer steil omlaag. Daarna weer omhoog, enz. We drinken wat in Miño en lopen naar het stationnetje, dat buiten de bebouwde kom ligt. Het ziet er verlaten, oud en ongezellig uit. Het plan was dat ik met de trein verder naar Betanzos zou gaan, maar dan moet ik 2 uur wachten.
Ik besluit om toch maar te gaan lopen. We hebben er 9 km opzitten en ik ben nog niet erg moe. De route gaat weer omhoog en omhoog. H draagt nu behalve zijn eigen rugzak ook de mijne! Ergens bovenaan een helling is een tafel waar je water en cakejes kunt pakken voor een donativo, maar dan zijn we er nog lang niet. Als we in Betanzos aankomen, ben ik behoorlijk uitgeput. We slapen in hotel Vila de Betanzos en hebben een ruime kamer met balkon en een grote badkamer. Mijn knie doet erg veel pijn en ik zakte er een paar door. Na douchen, rusten en goed insmeren en masseren, gaan we het gezellig, drukke stadje in op zoek naar een café en een eetgelegenheid.
Het lijkt moeilijk om een restaurant te vinden. Cafés zijn er genoeg! Als we wat hebben gedronken en opstaan, zien we dat er bij het café naast het onze, tafels worden gedekt. We eten er zeebaars met een grote plak tomaat en wat aardappeltjes met daarbij brood en toe neem ik ijs en H cheesecake.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten